Opvoeding en onderwijs kunnen enkel goed functioneren als de betrokkenen op een efficiënte manier met elkaar communiceren. Daarbij gaat het niet enkel om een openheid tussen jongeren en hun opvoeders, maar ook tussen de opvoeders onderling. In dit boek wordt onderzocht hoe die communicatie binnen de diverse terreinen en stadia van het opvoedingsproces verbeterd kan worden. Daarbij gaat het onder andere om de optimalisering van de onderzoekssamenwerking tussen leerkrachten en de veranderende rol van de ambulante begeleider en de dynamiek die dat met zich meebrengt in de samenwerking tussen REC – Regionale Expertise Centra en de scholen voor regulier onderwijs. Maar er wordt ook buiten de school gekeken, namelijk naar de wijze waarop communicatie maatschappelijke problemen kan oplossen. Een bevordering van de transculturele dialoog via het medium sport kan allochtone ‘hangjongeren’ vooruithelpen zonder dat repressieve maatregelen nodig zijn.